Wie Weldam van boven ziet, ziet een symmetrisch huis met twee torens, gespiegeld in de gracht. Die rust is het resultaat van eeuwen bouwen, afbreken en opnieuw bouwen.
Van hofstede tot havezate
Het oudste Weldam was een versterkte boerenhof, omgeven door water. In de middeleeuwen bood zo’n omgrachte hofstede bescherming en aanzien; wie er woonde, telde mee in het bestuur van Twente. In de loop van de zestiende en zeventiende eeuw werd het houten en vakwerkhuis vervangen door steen en groeide Weldam uit tot een havezate: een adellijk huis dat de bewoners recht gaf op een zetel in de Ridderschap van Overijssel.
Het huis van nu
De kern van het huidige huis dateert uit de zeventiende eeuw. Aan het einde van de negentiende eeuw kreeg het kasteel zijn kenmerkende gezicht: de twee hoektorens met hun uivormige daken, het bordes aan de gracht en de bijgebouwen die samen de voorhof omsluiten. De verbouwing was onderdeel van een groter plan waarin ook de tuinen en het park opnieuw werden aangelegd.
Binnen bleef veel bewaard: betimmerde kamers, familieportretten en meubels die al generaties op hun plek staan. Het kasteel is nog altijd particulier bewoond en daarom niet opengesteld voor bezoek.
De voorhof en de bijgebouwen
Voor het kasteel ligt een ruime voorhof met een rond grasperk, geflankeerd door twee bouwhuizen. Vroeger waren dit de stallen, het koetshuis en de woningen van het personeel; tegenwoordig zijn ze in gebruik voor het landgoedbeheer. Door de poort aan de zuidzijde loopt de oprijlaan het park in, naar de kapel en het buitengebied.