Zes eeuwen wonen, bouwen, tuinieren en boeren op één plek. De geschiedenis van Weldam is het verhaal van een huis dat met zijn bewoners meegroeide, en van een landschap dat door hen werd gevormd.
De naam Weldam duikt voor het eerst op in de late middeleeuwen, toen hier een versterkte hofstede stond aan de rand van de moerassige beekdalen tussen Goor en Diepenheim. In de eeuwen daarna groeide de hofstede uit tot een havezate en uiteindelijk tot het kasteel dat er nu staat: een omgracht huis met twee torens, omringd door formele tuinen en een uitgestrekt landgoed.
Weldam is altijd particulier bezit gebleven en werd van generatie op generatie doorgegeven, via vererving en huwelijk, aan een aantal adellijke families. Ieder van hen liet sporen na: in de bouw van het huis, in de aanleg van de tuinen, in de boerderijen op het landgoed en in de kapel aan de rand van het park.
Ontdek de geschiedenis
Kasteel
Van middeleeuwse hofstede tot het huis met de twee torens: hoe Weldam in zes eeuwen zijn huidige gezicht kreeg.
Tuinen
De formele tuinen, het labyrint en het park: een van de best bewaarde negentiende-eeuwse tuinaanleggen van Nederland.
Bewoners
De families die Weldam bewoonden en vormgaven, van de eerste heren tot de huidige bewoners.
Kapel
Het kleine kerkje aan de rand van het park, gebouwd rond 1900 en nog altijd in gebruik.
Weldam in jaartallen
| [14e eeuw] | Eerste vermelding van een hofstede met de naam Weldam. |
| [17e eeuw] | Het huis krijgt zijn huidige hoofdvorm: een omgracht landhuis met bijgebouwen. |
| [eind 19e eeuw] | Ingrijpende verbouwing van het kasteel en aanleg van de formele tuinen en het labyrint. |
| [rond 1900] | Bouw van de kapel aan de rand van het park. |
| [20e eeuw] | Het landgoed komt door vererving bij de huidige familie. |
| Nu | Weldam wordt bewoond en als werkend landgoed beheerd; de tuinen zijn op vaste dagen open voor publiek. |