Weldam is nooit verkocht. Het huis ging steeds over van ouder op kind, of via een huwelijk naar een volgende familie. Daardoor is de geschiedenis van het landgoed ook een familiegeschiedenis.
De eerste heren
De vroegste bewoners van Weldam waren Twentse landadel: families die hun positie ontleenden aan grondbezit en aan hun rol in het bestuur van de streek. Zij bouwden de hofstede uit tot een havezate en breidden het grondbezit rond het huis gestaag uit met boerderijen, bossen en woeste gronden.
De grote verbouwers
Aan het einde van de negentiende eeuw kwam Weldam in handen van een echtpaar [namen controleren] dat het huis en de tuinen een nieuw gezicht gaf. Zij lieten de torens bouwen, legden de formele tuinen en het labyrint aan en stichtten de kapel. Hun Engelse achtergrond is nog altijd zichtbaar: in de tuinaanleg, in de kapel en in de interieurs van het huis.
De huidige familie
Sinds [jaartal] wordt Weldam bewoond en beheerd door de familie [naam]. Zij zetten de lijn van hun voorgangers voort: het huis wordt bewoond, de tuinen worden onderhouden zoals ze zijn ontworpen en het landgoed wordt geëxploiteerd als een modern land- en bosbouwbedrijf, met oog voor natuur en landschap.
Het beheer van een landgoed als Weldam is werk voor een lange adem. Bomen die vandaag worden geplant, zijn pas over een eeuw volwassen. Dat besef bepaalt de keuzes die op Weldam worden gemaakt.
Wonen en werken op het landgoed
Naast de familie wonen en werken er tientallen mensen op Weldam: pachters op de boerderijen, medewerkers van het landgoed en bewoners van de woningen op het terrein. Veel van die boerderijen zijn al generaties in dezelfde families. Samen vormen zij de gemeenschap die het landgoed levend houdt.